สรุปสาระสำคัญ

พระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช ๒๔๘๒

ทรงยศ ลังการ์พินธุ์[๑]

 

๑.เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้  คือ  โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรให้มีกฎหมายคุ้มครองเครื่องหมายราชการ

 

๒.สาระสำคัญของพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช ๒๔๘๒

เครื่องหมายราชการต้องเป็นเครื่องหมายที่กำหนดขึ้นไว้ในราชการ มีลักษณะบ่งเฉพาะและอาจเห็นได้ว่าเป็นเครื่องหมายของหน่วยราชการหน่วยใดหน่วยหนึ่ง (มาตรา ๔) โยให้นายกรัฐมนตรีประกาศภาพเครื่องหมายราชการที่กำหนดขึ้นในราชกิจจานุเบกษา (มาตรา ๕)  บุคคลใดจะใช้เครื่องหมายราชการไม่ได้ เว้นแต่หน่วยราชการที่กำหนดเครื่องหมายนั้นจะได้อนุญาต (มาตรา ๖) ห้ามมิให้ปลอมหรือเลียนเครื่องหมายราชการ ไม่ว่าจะทำเป็นสีใด หรือทำด้วยวิธีใด ๆ หรือทำให้ปรากฏที่วัตถุหรือสินค้าใด ๆ ก็ตาม (มาตรา ๗) ผู้ที่ฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งมาตรา ๖ หรือมาตรา ๗ มีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี และปรับไม่เกินสองพันบาท (มาตรา ๘) เครื่องหมายหรือสังหาริมทรัพย์ที่มีเครื่องหมายฝ่าฝืนต่อบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ริบเสียทั้งสิ้น (มาตรา ๙)

 

๓.ผู้รักษาการตามกฎหมายและวันบังคับใช้  ให้นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกกฎเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ กฎนั้นเมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้(มาตรา ๑๐)

พระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช ๒๔๘๒ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๖ หน้า ๑๓๘๙ ลงวันที่ ๓๐ ตุลาคม ๒๔๘๒ โดยใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป (มาตรา ๒)

 

ศูนย์ข้อมูลข้อมูลกฎหมายกลาง

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

มิถุนายน ๒๕๔๗

 



[๑] นิติกร ๓ ศูนย์ข้อมูลกฎหมายกลาง