สรุปสาระสำคัญ

พระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล

พ.ศ. ๒๔๙๖

อมราลักษณ์ รักษ์วงศ์[๑]

 

๑. หลักการและเหตุผล

เนื่องจากรัฐบาลมีความจำเป็นต้องจัดตั้งองค์การรัฐบาลขึ้นเพื่อดำเนินกิจการอันเป็นสาธารณประโยชน์ หรือเพื่อประโยชน์ในการเศรษฐกิจ หรือเพื่อช่วยเหลือในการครองชีพ หรืออำนวยบริการแก่ประชาชน ซึ่งกิจการเหล่านี้บางเรื่องไม่สมควรที่จะจัดตั้งเป็นหน่วยราชการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน เพราะมีลักษณะหนักไปในทางการค้าหรืออำนวยบริการแก่ประชาชนเป็นพิเศษ จึงสมควรให้มีการจัดตั้งองค์การรัฐบาลขึ้นเพื่อดำเนินกิจการต่างๆ ดังกล่าวโดยเรียบร้อยและรัดกุมต่อไป

 

๒. สาระสำคัญของพระราชบัญญัติ 

พระราชบัญญัตินี้กำหนดให้รัฐบาลเมื่อเห็นเป็นการสมควรจะจัดตั้งองค์การเพื่อดำเนินกิจการอันเป็นสาธารณประโยชน์ หรือเพื่อประโยชน์ในการเศรษฐกิจ หรือเพื่อช่วยเหลือในการครองชีพ หรืออำนวยบริการแก่ประชาชน โดยใช้เงินทุนจากงบประมาณแผ่นดินให้กระทำได้โดยตราเป็นพระราชกฤษฎีกา (มาตรา ๓) โดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การจะต้องมีข้อความดังต่อไปนี้ (มาตรา ๕)

(๑) ชื่อขององค์การ

(๒) ที่ตั้งของสำนักงานแห่งใหญ่

(๓) วัตถุประสงค์ขององค์การ

(๔) ทุนซึ่งได้รับอนุมัติ

(๕) การจัดสรรผลประโยชน์

(๖) การควบคุมและการบริหารกิจการขององค์การตลอดจนอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการ ผู้อำนวยการ หรือผู้จัดการ แล้วแต่กรณี

(๗) การบัญชี การสอบ และการตรวจ

(๘) ข้อกำหนดอื่น ๆ อันจำเป็นเพื่อให้กิจการขององค์การได้ดำเนินไปโดยเรียบร้อย

องค์การซึ่งได้จัดตั้งขึ้นตามความในพระราชบัญญัตินี้ ให้มีฐานะเป็นนิติบุคคล (มาตรา ๔)

การยุบเลิกองค์การตามความในพระราชบัญญัติ ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา โดยกำหนดวิธีการจัดการทรัพย์สินไว้ด้วย (มาตรา ๖)

 

๓. ผู้รักษาการตามกฎหมายและวันบังคับใช้

ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ (มาตรา ๗)

พระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล พ.ศ.๒๔๙๖ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๐ ตอนที่ ๑๔ หน้า ๒๖๘ วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๖ โดยให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป (มาตรา ๒)

 

                  

 

 

 

ศูนย์ข้อมูลกฎหมายกลาง

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

มกราคม ๒๕๔๘



[๑] นิติกร ศูนย์ข้อมูลกฎหมายกลาง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา